Garud Puran ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੰਕੇਤ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਨੁਭਵ ਇੰਨੇ ਰਹੱਸਮਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਆਓ ਇੱਥੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ।

ਧਰਮ ਡੈਸਕ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ : ਮੌਤ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਖਰੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਕੋਈ ਝੁਠਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ 18 ਪੁਰਾਣਾਂ 'ਚੋਂ ਇਕ ਗਰੁੜ ਪੁਰਾਣ 'ਚ ਮੌਤ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ 'ਚ ਇਹ ਜਗਿਆਸਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਰਦੇ ਸਮੇਂ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਗਰੁੜ ਪੁਰਾਣ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੰਕੇਤ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਨੁਭਵ ਇੰਨੇ ਰਹੱਸਮਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਆਓ ਇੱਥੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ।
ਗਰੁੜ ਪੁਰਾਣ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੌਤ ਦੀ ਘੜੀ ਨੇੜੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕੁਝ ਪਰਛਾਵੇਂ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜੀਵਨ ਭਰ ਮਾੜੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਮਰਾਜ ਦੇ ਦੂਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਨੇ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਭੈਭੀਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਕੁਝ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਬਾਨ ਖਾਮੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਰਨ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਦੇ ਪੂਰੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਕਿਸੇ ਫਿਲਮ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਜੋ ਵੀ ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮਾੜੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ 'ਤੇ ਪਛਤਾਵਾ ਜਾਂ ਸੰਤੋਸ਼ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮੌਤ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉਹ ਪੁਰਖੇ (ਵੱਡੇ-ਵਡੇਰੇ) ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈਣ ਆਏ ਹੋਣ। ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਕਿ ਆਤਮਾ ਹੁਣ ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਗਰੁੜ ਪੁਰਾਣ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਤਵਿਕ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪੁੰਜ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਮਾੜੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਗੂੜ੍ਹਾ ਹਨੇਰਾ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦੁਆਰ ਯਾਨੀ ਮੂੰਹ, ਅੱਖ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੂਖਮ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।