- ਸ਼ਹਿਰ ਚੁਣੋ
- ਈ-ਪੇਪਰ
- ਵੈੱਬ ਸਟੋਰੀਜ਼
ਰੋਸ਼ਨ ਨੂੰ ਫਿਲਮੀ ਕੱਵਾਲੀ ਨੂੰ ਇਸਦੀ ਪਛਾਣ ਦੇਣ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸੂਫ਼ੀ ਭਗਤੀ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਫਿਲਮੀ ਅਹਿਸਾਸ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਬਦਲੇ ਬਿਨਾਂ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਜੋ ਕੱਵਾਲੀਆਂ ਰਚੀਆਂ ਉਹ ਇੰਨੀਆਂ ਸਫਲ ਸਨ।

ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਡੈਸਕ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ : ਜਦੋਂ "ਧੁਰੰਧਰ" ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਇਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇਸਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਸੰਗੀਤ ਨੇ ਕਾਫ਼ੀ ਚਰਚਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਲਮ ਦੇ ਕਈ ਪੁਰਾਣੇ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਕੱਵਾਲੀਆਂ ਦੇ ਰੀਮਿਕਸ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗਾਣਾ ਸੀ "ਨਾ ਤੋ ਕਾਰਵਾਂ ਕੀ ਤਲਾਸ਼ ਹੈ", ਜੋ 1960 ਦੀ ਫਿਲਮ "ਬਰਸਾਤ ਕੀ ਰਾਤ" ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੱਵਾਲੀ ਦਾ ਮੁੜ-ਨਿਰਮਿਤ ਸੰਸਕਰਣ ਸੀ। ਇਸ ਕੱਵਾਲੀ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਰਿਤਿਕ ਰੋਸ਼ਨ ਦੇ ਦਾਦਾ, ਇਆਨ ਰੋਸ਼ਨ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੀਤਕਾਰ ਸਾਹਿਰ ਲੁਧਿਆਣਵੀ ਹਨ।
ਇਹ ਕੱਵਾਲੀ ਹਿੱਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਪਰ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਕੱਵਾਲੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਦੇਣ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਰੋਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਰੋਸ਼ਨ ਨੇ ਕੱਵਾਲੀ ਨੂੰ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣ ਦਿੱਤੀ
ਰੋਸ਼ਨ ਨੂੰ ਫਿਲਮੀ ਕੱਵਾਲੀ ਨੂੰ ਇਸਦੀ ਪਛਾਣ ਦੇਣ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸੂਫ਼ੀ ਭਗਤੀ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਫਿਲਮੀ ਅਹਿਸਾਸ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਬਦਲੇ ਬਿਨਾਂ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਜੋ ਕੱਵਾਲੀਆਂ ਰਚੀਆਂ ਉਹ ਇੰਨੀਆਂ ਸਫਲ ਸਨ।
'ਨਾ ਤੋ ਕਾਰਵਾਂ ਕੀ ਤਲਸ਼ ਹੈ' ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ 'ਯੇ ਇਸ਼ਕ ਇਸ਼ਕ ਹੈ' ਅਤੇ 'ਨਿਗਾਹੇ ਮਿਲਨੇ ਕੋ ਜੀ ਚਾਹਤਾ ਹੈ' ਵਰਗੀਆਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕੱਵਾਲੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਓ.ਪੀ. ਨਈਅਰ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦ
1954 ਦੀ ਫਿਲਮ ਮਹਿਬੂਬਾ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੌਰਾਨ, ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਨੇ ਰੋਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਬਦਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉੱਭਰਦੇ ਸਿਤਾਰੇ ਓ.ਪੀ. ਨਈਅਰ ਸਨ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਾਇਕਾ ਲਤਾ ਮੰਗੇਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਰੋਸ਼ਨ ਦਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੇਲ-ਜੋਲ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਅਤੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸਨੇ ਓ.ਪੀ. ਨਈਅਰ ਲਈ ਗਾਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਕਾਰਨ ਲਤਾ ਮੰਗੇਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਓ.ਪੀ. ਨਈਅਰ ਵਿਚਕਾਰ ਜੀਵਨ ਭਰ ਲਈ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਦਰਾਰ ਪੈ ਗਈ।
ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ ਕਦੇ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਕੋਈ ਗੀਤ ਰਿਕਾਰਡ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਲਤਾ ਮੰਗੇਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨ ਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ।
ਰੋਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ
ਰੋਸ਼ਨ ਨੂੰ ਤਾਜ ਮਹਿਲ (1963) ਲਈ ਸਰਵੋਤਮ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦਾ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਸਿਨੇਮਾ ਨੂੰ "ਜੋ ਵਾਅਦਾ ਕਿਆ ਵੋ ਨਿਭਾਨਾ ਪੜੇਗਾ" (ਤਾਜ ਮਹਿਲ), "ਮਨ ਰੇ ਤੂ ਕਹੇ ਨਾ ਧੀਰ ਧਰੇ" (ਚਿੱਤਰਲੇਖਾ, 1964), ਅਤੇ "ਲਗ ਜਾ ਗਲੇ" ਵਰਗੀਆਂ ਸਦੀਵੀ ਧੁਨਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਰੋਸ਼ਨ ਲਾਲ ਨਾਗਰਥ ਦਾ ਜਨਮ 1917 ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਂਵਾਲਾ (ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ) ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਦਾਕਾਰ ਰਿਤਿਕ ਰੋਸ਼ਨ ਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਰਾਕੇਸ਼ ਰੋਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਰਾਜੇਸ਼ ਰੋਸ਼ਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ 1967 ਵਿੱਚ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ 'ਸੁਨਹਿਰੀ ਯੁੱਗ' 'ਤੇ ਇੱਕ ਅਮਿੱਟ ਛਾਪ ਛੱਡੀ।